ถ้าอารยธรรมล่มสลายในพริบตา: เราจะกู้โลกกลับมาได้ในกี่ปี?
สมมติว่าพรุ่งนี้ตื่นมาแล้วเทคโนโลยีทุกอย่างหายวับไปกับตา เหลือเพียง "ความรู้" ในสมองของมนุษย์ที่ยังรอดชีวิตอยู่ คุณคิดว่าเราต้องใช้เวลานานแค่ไหนในการสร้างโลกที่มี AI และอินเทอร์เน็ตให้กลับมาทัดเทียมปี 2026 อีกครั้ง?
จากการวิเคราะห์ร่วมกันผ่านมุมมองของนักคิดและหลักวิทยาศาสตร์ นี่คือประเด็นสำคัญที่น่าสนใจครับ:
สรุป: หากโลกล่มสลาย "ความรู้" คือเข็มทิศที่จะช่วยย่นระยะเวลาวิวัฒนาการจากพันปีให้เหลือเพียงร้อยปี แต่ "ร่างกาย" และ "ทักษะพื้นฐาน" ของเราต่างหากที่ต้องได้รับการฝึกฝนใหม่เพื่อรับมือกับโลกที่ไร้เครื่องจักร
คุณล่ะครับ? หากต้องเลือกหนึ่งทักษะที่จะติดตัวไปในวันโลกแตก คุณจะเลือกทักษะ "วิศวกรรมขั้นสูง" เพื่อกู้โลก หรือทักษะ "เกษตรกรรมพื้นฐาน" เพื่อให้มีชีวิตรอดในวันแรก?
1. ระยะเวลา 100 ปี: คำตอบที่เป็นไปได้มากที่สุด
แม้ความรู้จะยังอยู่ แต่เราไม่สามารถสร้างชิปคอมพิวเตอร์ด้วยมือเปล่าได้ นักคิดอย่าง Lewis Dartnell มองว่าเราต้องเจอกับ "กับดักเครื่องมือ" คือต้องสร้างเครื่องมือพื้นฐานเพื่อไปสร้างเครื่องมือที่ละเอียดขึ้นเรื่อยๆ เราต้องเริ่มตั้งแต่การถลุงแร่ การทำโลหะการ จนไปถึงการสร้างโรงไฟฟ้าใหม่ทั้งหมด ซึ่งคาดว่าต้องใช้เวลาอย่างน้อย 1 ศตวรรษ หรือประมาณ 3-4 ชั่วอายุคนในการฟื้นฟูระบบห่วงโซ่อุปทานที่ซับซ้อนให้กลับมาครบถ้วน2. โอกาส "รีเซ็ต" สู่ความยั่งยืน
หากต้องสร้างโลกใหม่ เราจะทำลายสิ่งแวดล้อมเหมือนเดิมไหม? คำตอบคือ "เราจะก้าวกระโดด" ครับ ในช่วงแรกเราอาจต้องพึ่งพาพลังงานฟอสซิลเพื่อความอยู่รอด แต่ด้วย "พิมพ์เขียว" ที่มีอยู่ มนุษย์จะข้ามยุคพลังงานสกปรกไปสู่เทคโนโลยีสะอาดได้เร็วกว่าประวัติศาสตร์รอบแรกหลายเท่า เพราะความรู้เรื่องพลังงานหมุนเวียนและเศรษฐกิจหมุนเวียน (Circular Economy) จะถูกนำมาใช้เป็นหัวใจหลักในการวางรากฐานใหม่ทันที3. "เท้า" ของเราแข็งแกร่งกว่าที่คิด
หลายคนกังวลว่ามนุษย์ที่ไร้รองเท้าจะใช้ชีวิตในป่าได้อย่างไร? ความจริงทางชีววิทยาพบว่า หากเราเดินเท้าเปล่าเป็นประจำ ผิวหนังจะสร้าง Calluses (ตาตุ่มเนื้อ) ที่หนาและเหนียวเหมือนยางรถยนต์ โดยที่ประสาทสัมผัสยังดีเยี่ยม ต่างจากรองเท้าที่ทำให้เท้าเราอ่อนแอลง นักวิทยาศาสตร์พบว่ากลุ่มพรานล่าสัตว์ในปัจจุบันสามารถวิ่งบนพื้นหินคมได้ด้วยท่าวิ่งแบบลงหน้าเท้า (Forefoot Strike) ซึ่งเป็นกลไกธรรมชาติที่ช่วยดูดซับแรงกระแทกและป้องกันของแหลมได้ดีกว่าที่คนเมืองจินตนาการไว้4. ความจริงที่หนัง Apocalypse ไม่ได้บอกคุณ
ในภาพยนตร์ เรามักเห็นตัวละครกินอาหารกระป๋องในซุปเปอร์มาร์เก็ตทิ้งร้างนานหลายสิบปี แต่ในความเป็นจริง "อาหารกระป๋องไม่ใช่ทางรอดระยะยาว" แม้เชื้อแบคทีเรียจะเข้าไม่ได้ แต่อาหารจะเสื่อมสภาพจนกลายเป็นเนื้อเหลวที่ไร้สารอาหาร การฟื้นฟูอารยธรรมที่แท้จริงต้องเริ่มจากการ "ปักหลักทำเกษตร" ไม่ใช่การออกหาเสบียงไปวันๆสรุป: หากโลกล่มสลาย "ความรู้" คือเข็มทิศที่จะช่วยย่นระยะเวลาวิวัฒนาการจากพันปีให้เหลือเพียงร้อยปี แต่ "ร่างกาย" และ "ทักษะพื้นฐาน" ของเราต่างหากที่ต้องได้รับการฝึกฝนใหม่เพื่อรับมือกับโลกที่ไร้เครื่องจักร
คุณล่ะครับ? หากต้องเลือกหนึ่งทักษะที่จะติดตัวไปในวันโลกแตก คุณจะเลือกทักษะ "วิศวกรรมขั้นสูง" เพื่อกู้โลก หรือทักษะ "เกษตรกรรมพื้นฐาน" เพื่อให้มีชีวิตรอดในวันแรก?

Comments