Sitdhi

 ช่วงนี้ถ้าใครเคยไถฟีดโซเชียล คงต้องเคยเห็นเหล่าอินฟลูเอนเซอร์สายสุขภาพออกมารีวิว “น้ำด่าง” หรือ Alkaline Water กันอย่างแพร่หลาย บ้างก็ว่าช่วยปรับสมดุลกรด-ด่างในร่างกาย ดีท็อกซ์สารพิษ ชะลอวัย ไปจนถึงขั้นเคลมว่าช่วยป้องกันมะเร็งได้ อันนี้ก็สุดโต่งไปหน่อย ด้วยความสงสัยว่าน้ำขวดละไม่กี่บาทนี้จะมีสรรพคุณวิเศษขนาดนั้นจริงหรือ? ผมจึงลองสืบค้นหาข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์แล้วก็พบว่ามันอาจจะไม่ได้เป็นเช่นนั้น คำแนะนำจากคุณหมอ จากคำแนะนำของคุณหมอหลายท่านที่ออกมาให้ข้อมูล จะพบว่าข้อเคลมสรรพคุณครอบจักรวาลของน้ำด่างนั้น ขัดกับหลักการทำงานของร่างกายมนุษย์อยู่ 3 ข้อหลักๆ: กระเพาะอาหารเป็นกรดสูงมาก: น้ำด่างที่มีค่า pH 8-9 เมื่อดื่มลงไปจะเจอกับน้ำย่อยในกระเพาะอาหารที่มีค่า pH สูงถึง 1.5 - 3.5 ทันที ทำให้น้ำด่างถูกสะเทินสภาพเป็นกลางไปตั้งแต่ยังไม่ทันดูดซึมด้วยซ้ำ ระบบปรับสมดุลของร่างกาย (Homeostasis): ร่างกายของเรามีระบบควบคุมค่า pH ในกระแสเลือดให้คงที่อยู่เสมอที่ 7.35 - 7.45 โดยมี ปอด และ ไต ทำหน้าที่นี้อย่างแข็งขันตลอด 24 ชั่วโมง อาหารหรือน้ำดื่มจึงไม่สามารถเปลี่ยนความเป็นกรด-ด่างของเลือดเราได้...

ในยุคที่เครื่องเกมคอนโซลอย่าง Xbox Series X ชูจุดเด่นเรื่องฟังก์ชัน Quick Resume ที่ช่วยให้เราสลับกลับเข้าสู่โลกของเกมได้ในเสี้ยววินาที ณ จุดเดิมที่ทิ้งไว้ ดูเหมือนฟีเจอร์นี้จะเป็น "สวรรค์" ของคนเล่นเกมสาย Single-player ที่มีเวลาน้อย แต่สำหรับแฟนเกมฟุตบอลเบอร์หนึ่งของโลกอย่าง EA Sports FC 26 สวรรค์ที่ว่ากลับพังทลายลงเพียงเพราะนโยบาย "Always-Online" ที่ดูเหมือนจะขัดต่อสามัญสำนึกของผู้เล่น  โลกจำลองที่ถูกล่ามโซ่ด้วยอินเทอร์เน็ต หลายคนอาจสงสัยว่า ในเมื่อเราเล่นโหมด Manager Career ซึ่งเป็นการปั้นทีมในโลกสมมติของเราเอง ผ่านไปแล้ว 5 ฤดูกาล นักเตะที่เราปั้นมากับมือควรจะเป็นสมบัติออฟไลน์ในเครื่องของเรา แต่ EA กลับคิดต่างออกไป ทุกครั้งที่เราใช้ Quick Resume กลับเข้าสู่เกม ระบบจะบังคับเช็กสิทธิ์ (DRM) และดึงข้อมูลที่เรียกว่า Live Season Data Integration ผลที่ตามมาคืออะไร? เมื่อเราพักเครื่องแล้วอินเทอร์เน็ตหลุด แม้ตัวเกมจะ Resume กลับมาที่หน้าเมนูเดิมได้ แต่ระบบจะ "ดีด" เราออกทันทีเพียงเพราะมันหาเซิร์ฟเวอร์ไม่เจอ เพื่อจะไปดึงข่าวสารฟุตบอลโลกจริง หรืออัปเดตฟอร์มนั...

การสวมสมาร์ตวอตช์กลายเป็นเรื่องปกติในยุคปัจจุบัน ด้วยความสามารถที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นการแจ้งเตือนข้อความ, สายเรียกเข้า, อีเมล หรือแม้แต่การติดตามกิจกรรมทางกายต่างๆ แต่วันหนึ่งผมกลับรู้สึกว่าสมาร์ตวอตช์ที่ผมสวมใส่อยู่ กำลังทำให้ผมกลายเป็นคนเสียมารยาทไปโดยไม่รู้ตัว AI-generated image.

เมื่อความเร่งรีบในชีวิตประจำวันพาให้เราหลงลืมสิ่งสำคัญที่ทำให้สังคมน่าอยู่ ผมไม่ได้เขียนบล็อกโพสต์มาเป็นเวลานาน แต่วันนี้อยากจะขอเข้ามาเขียนเพื่อถ่ายทอดเรื่องราวเล็ก ๆ ที่เพิ่งเกิดขึ้นกับตัวเองเมื่อวาน เป็นประสบการณ์ที่แม้จะสร้างความขุ่นเคืองใจในตอนแรก แต่ตอนนี้อารมณ์ก็จางหายไปแล้ว ทว่าก็ยังอยากบันทึกเก็บไว้เป็นความทรงจำหนึ่งในชีวิต 

ขอซีเรียสนิดนึง พอดีเห็นมีคนโพสต์เกี่ยวกับแรงจูงใจในการทำงาน โดยเปรียบเทียบกับการอาบน้ำว่า คนชอบพูดกันว่า แรงจูงใจในการทำงาน มันไม่เหลือ...ก็แล้วทำไม เรายังอาบน้ำได้ทุกวันโดย ไม่เห็นต้องมีแรงจูงใจ ใช่ไหมครับ ทุกๆท่าน คือเห็นแล้วมันขัดกับความรู้สึกมากๆ แต่ก็ไม่อยากจะไปคอมเมนต์ค้านอะไร เดี๋ยวจะกลายเป็นหักหน้ากันเปล่าๆ เลยขอมาซีเรียสบนโพสต์ของตัวเองนี่แหละ คือการจะอาบน้ำมันก็ต้องมีแรงจูงใจเหมือนกันนะ ถ้าอากาศร้อนตัวเหนียวๆ ใครๆ ก็อยากอาบ จะได้หายร้อน สดชื่น แต่ถ้าอากาศหนาวจะแข็งตายใครจะอยากอาบ จะทำอะไรก็ต้องมีแรงจูงใจทั้งนั้น รวมทั้งการทำงานด้วย นอกจากเรื่องการอาบน้ำที่เราทำจนเป็นกิจวัตรประจำวันแล้ว แม้แต่การกินข้าวเราก็ยังต้องมีแรงจูงใจเลย แรงจูงใจของการกินข้าวคืออะไร หิวไง อาหารอร่อยไง ทุกอย่างต้องมีแรงจูงใจทั้งนั้น นายจ้างหรือ หัวหน้าที่ดีก็ต้องสร้างแรงจูงใจในการทำงานให้ลูกน้องเช่นกัน บางคนอาจจะคิดว่าแรงจูงใจคือเงินเท่านั้น แต่จริงๆ แล้วยังมีองค์ประกอบอื่นๆ อีกมากมาย เช่น สภาพแวดล้อมในการทำงาน เพื่อนร่วมงาน การทำให้พนักงานคิดว่างานที่ตัวเองทำนั้นสำคัญกับองค์กรแค่ไหน รวมถึง e...