แม้แต่สิ่งที่เราทำเป็นกิจวัตรทุกวัน ยังต้องมีแรงจูงใจเลย

ขอซีเรียสนิดนึง พอดีเห็นมีคนโพสต์เกี่ยวกับแรงจูงใจในการทำงาน โดยเปรียบเทียบกับการอาบน้ำว่า

คนชอบพูดกันว่า แรงจูงใจในการทำงาน มันไม่เหลือ...ก็แล้วทำไม
เรายังอาบน้ำได้ทุกวันโดย ไม่เห็นต้องมีแรงจูงใจ ใช่ไหมครับ ทุกๆท่าน

คือเห็นแล้วมันขัดกับความรู้สึกมากๆ แต่ก็ไม่อยากจะไปคอมเมนต์ค้านอะไร เดี๋ยวจะกลายเป็นหักหน้ากันเปล่าๆ เลยขอมาซีเรียสบนโพสต์ของตัวเองนี่แหละ

คือการจะอาบน้ำมันก็ต้องมีแรงจูงใจเหมือนกันนะ ถ้าอากาศร้อนตัวเหนียวๆ ใครๆ ก็อยากอาบ จะได้หายร้อน สดชื่น แต่ถ้าอากาศหนาวจะแข็งตายใครจะอยากอาบ จะทำอะไรก็ต้องมีแรงจูงใจทั้งนั้น รวมทั้งการทำงานด้วย

นอกจากเรื่องการอาบน้ำที่เราทำจนเป็นกิจวัตรประจำวันแล้ว แม้แต่การกินข้าวเราก็ยังต้องมีแรงจูงใจเลย แรงจูงใจของการกินข้าวคืออะไร หิวไง อาหารอร่อยไง ทุกอย่างต้องมีแรงจูงใจทั้งนั้น

นายจ้างหรือ หัวหน้าที่ดีก็ต้องสร้างแรงจูงใจในการทำงานให้ลูกน้องเช่นกัน บางคนอาจจะคิดว่าแรงจูงใจคือเงินเท่านั้น แต่จริงๆ แล้วยังมีองค์ประกอบอื่นๆ อีกมากมาย เช่น สภาพแวดล้อมในการทำงาน เพื่อนร่วมงาน การทำให้พนักงานคิดว่างานที่ตัวเองทำนั้นสำคัญกับองค์กรแค่ไหน รวมถึง engagement อื่นๆ อีกมากมาย

คือมันเป็นการเปรียบเทียบที่มันไม่ใช่เลย ก็ไม่รู้ว่าตั้งใจจะมาโพสต์หล่อๆ บอกว่าตัวเองทำงานได้โดยไม่มีแรงจูงใจอะไรหรือเปล่า แต่อ่านแล้วมันขัดความรู้สึกจนอยากจะบ่นนี่แหละ